Αλλάζει σε «Όταν η προστασία ενός αρχαιολογικού χώρου ή ενός μνημείου απαγορεύει μόνιμες παρεμβάσεις (όπως η διάνοιξη οδεύσεων στο δάπεδο), πρέπει να υπερτερεί η διατήρηση της αυθεντικότητας του μνημείου ή το δικαίωμα του τυφλού επισκέπτη να κινείται αυτόνομα και να πληροφορείται ισότιμα;»

Τίτλος (English)

-Αν η τοποθέτηση μιας ράμπας ή ενός εξωτερικού ανελκυστήρα αλλοιώνει την αισθητική ενός ιστορικού κτιρίου, πρέπει να προχωρήσει η κατασκευή του ή η διατήρηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς υπερτερεί του δικαιώματος της αυτόνομης πρόσβασης;
+Όταν η προστασία ενός αρχαιολογικού χώρου ή ενός μνημείου απαγορεύει μόνιμες παρεμβάσεις (όπως η διάνοιξη οδεύσεων στο δάπεδο), πρέπει να υπερτερεί η διατήρηση της αυθεντικότητας του μνημείου ή το δικαίωμα του τυφλού επισκέπτη να κινείται αυτόνομα και να πληροφορείται ισότιμα;

-
Πολλά από τα δημόσια κτίρια και τους χώρους πολιτισμού στην Ελλάδα (μουσεία, παλιά δημαρχεία, θέατρα) είναι χαρακτηρισμένα ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Η αρχιτεκτονική τους μορφή προστατεύεται από τον νόμο, γεγονός που συχνά αποτελεί το βασικό επιχείρημα για τη μη τοποθέτηση ανελκυστήρων, ραμπών ή άλλων σύγχρονων υποδομών προσβασιμότητας.
+
Πολλά ιστορικά κτίρια και μουσεία στην Ελλάδα προστατεύονται από αυστηρούς νόμους που απαγορεύουν οποιαδήποτε παρέμβαση στους τοίχους, το δάπεδο ή τις προσόψεις τους. Αυτό συχνά εμποδίζει την τοποθέτηση οδηγών όδευσης τυφλών (ειδικά ανάγλυφα πλακίδια), την εγκατάσταση αναγλύφων χαρτών (tactile maps) ή την τοποθέτηση πινακίδων Braille σε σταθερά σημεία.